" อาเรพ่ะ " เด็กตัวอ้วนเตี้ย วัย 8 ขวบ ลูกรึ่งไทยกะเหรี่ยง  เด็กน้อยผู้ที่ อยู่ในวงการ "พวงมาลัย" ไม่กี่ปี แต่็้ก็คว้ารางวัล jury  prize marai จากเทศกาลพวงมาลัย เมืองคาน (เป็นเทศกาลที่จัด ก่อนเทศกาลหนังเพียง2วัน )  ....พอผมนึกถึง มันก็มาทันที (ตายยากจิงๆ)   .....พัวมาลา ม้า ค้าบบบบ...  ......พี่ พี่ อา ม้า ไหว้ พระ น้า...  ผมมองดูนาฬิกา ก็ประมาณ บ่าย2 ผมคิดในใจไหว้พระอะไรวะเนี้ย   ...อาม้า...   น้าน...มันยังขายอยู่....  อ้าม้า ยี่สิิ...  -_-" ผมมองพวงมาลัย มันจะเป็นดอกมะลิแพ็คติดกันด้วยใบตอง  (แพ็คเก็ตง่ายโครต)   ขายแยกเส้นมั้ยเส้นละ5บาทได้เป่า...  ม้าได้ขายพัวละยี่ซิ ...  เอ้าทำไม ก็พวงหนื่งมี 4 เส้น 20 ขายแยกก็เส้นละ 5 บาทไง  มาจะหลุด คอนเซ็ป  โห้...มีงี้ด้วยเหรอวะ....งั้นเส้น 10 บาท  ม้าได้ ม้า ด้าย...  งั้น..เส้นละ 20 บาท  . . . . . นิ่งไปซักพัก....จะเอากี่เส้น...-_-"  เรียนอยู่ชั้นอะไร   3  ป.3  ม้ายช้ายยย...ห้องเรียนอยู่ชั้น3...พี่ๆ อันนี้แผ่นหนัง   เรื่องอะไร  CD เพลงไม่ใช่หนัง(คือมันมาขายถึงในห้องทำงานของผมน่ะคับ)  ชอบฟังเพลงด้วยเหรอ...แล้วชอบใครวะ...  เก๊าะม้า...  ใครวะ...เก๊าะม้า  ก้อ...ก๊อป..ม้า..ไง  อ๋อ...ก๊อป ไมค์ ...แล้วชอบดูหนังเรื่องอะไร  ....แดตังกือ....  แดจังกึม..โว้ย....-_-"  อ้าาา..ช้า ช้า ...แดตังกือ....  -_-"......  คิดยังไงกับรางวัลที่ได้รับ  โชคดี ม้า มาก...กรรมมาการ เป็นพ่อ โผเอง  โตขึ้นอยากเป็นอะไร  อยากรวมกู่กะเพื่อนตั้งบริษัทขายพวงมาลาทั่วปาเท่...  แล้วก็ส่าซื้อพัวมะลัยทางโทรลาซับแล้วก็ทาอินเตอเน็ต  อยากทำพัวมาลาย..ให้ใหญ่ที่สุดของ ประเท่ เหมือนที่คน  อื่นเขาทำขะโหมหม้อแกงใหญ่ๆ น่ะ  โห..คิดการไกล  ถ้าโลกนี้ดอกไม้หมด...จะเอาอะไรมาทำพวงมาลัย  แบ็งค์ร้อยน่ะ...เห นักร้องได้กาเย๊อะ  แล้วถ้าโลกนี้พวงมาลัยหมดล่ะ....  ....อะเรพ่ะ...มองหน้าผมแล้วก็บอกว่า...  มานจาโมะได้งาาาา...ก็ไม่มีโคซื้อฆันเลอ...โห่..ปายดีก่า  ซื้อก็ ไม้ซื้อ...ถามอารัย..ก็ม้ายรู้......  อาเรพ่ะ...ทำหน้าเหมือนคนเสียไพ้..ส่ายหัวเดินผิดหวังออกจาก  ห้องทำงานผมไป....อย่างไร้เยื้อใย..                                                           END